2En wordt niet gelijkvormig aan deze wereld, maar wordt hervormd door de vernieuwing van uw denken, opdat gij moogt erkennen wat de wil van God is, het goede, welgevallige en volkomene. (Romeinen12:2 NBG51)
De apostel Paulus schrijft aan de Joodse en niet-Joodse christenen in Rome. Hij heeft vele malen geprobeerd hen te bezoeken, maar werd verhinderd. Zijn plan is Rome te bezoeken, het Evangelie te verkondigen en daarna door te gaan met het uitdragen van de blijde boodschap naar Spanje. De christenen komen samen in verschillende huisgemeenten in Rome. Hoewel hun leven drastisch is veranderd door het horen van de Blijde Boodschap en het volgen van de leer van Jezus, is hun leefomgeving in de stad niet veranderd. Zij leven temidden van ceremonies en offers van de Mozaïsche wet en van afgoderij.
Paulus spoort de nieuwgelovigen aan zich niet langer te voegen naar de cultuur die zij om zich heen zien. Hij spoort hen aan om vernieuwd en opnieuw geschapen te worden, door de vernieuwing van hun denken. Met een vernieuwde gezindheid van Christus zullen de gedachten, gedragingen, daden en motieven van de gelovigen rein zijn. Door zich te ontdoen van de oude gedachten en hun geest open te stellen voor de Heilige Geest, zullen zij onderscheiden wat goed en aanvaardbaar is voor God, en niet langer oordelen, maar onvoorwaardelijk liefhebben, en anderen dienen vóór zichzelf.
Gebruikte Paulus slechts een stijlfiguur, of is het werkelijk mogelijk om onze geest te “vernieuwen”? Ooit werd gedacht dat naarmate we ouder werden, de netwerken van de hersenen vast kwamen te liggen. In de laatste twee decennia heeft een enorme hoeveelheid onderzoek echter aangetoond dat de hersenen nooit ophouden met veranderen en zich aanpassen. God heeft ons niet geschapen met statische, vaste hersenen. De hersenen hebben neuroplasticiteit, het vermogen om te reorganiseren door nieuwe paden te creëren. De term neuroplasticiteit komt van twee stamwoorden: “neuron” – in dit geval, neuronen van de hersenen – en “plastic.” Plastic betekent kneden, modelleren of veranderen.
Neuroplasticiteit beschrijft hoe onze levenservaringen en ons leren de zenuwbanen in de hersenen veranderen. Langdurige functionele veranderingen in de hersenen treden op wanneer we nieuwe dingen leren of nieuwe informatie onthouden. Tijdens de normale ontwikkeling van de hersenen, wanneer de hersenen van het kind voor het eerst zintuiglijke informatie beginnen te verwerken, vindt een proces plaats dat bekend staat als ontwikkelingsplasticiteit en plasticiteit van leren en geheugen.
Bij hersenherstel na een beroerte of traumatisch hersenletsel passen de hersenen zich aan, zodat ze ondanks de schade maximaal kunnen functioneren. Hersencellen rondom het beschadigde gebied veranderen in hun functie en vorm, zodat ze de functies van de beschadigde cellen kunnen overnemen. Als u naar de onderstaande afbeelding kijkt, laat uw fantasie dan bedenken hoe de structuur van het neuron en de rangschikking van de neuronen in de hersenen het letsel aan de hersenen door neuroplasticiteit kunnen omkeren.
Alle cellen van het lichaam hebben zuurstof en voedingsstoffen nodig die door het bloed worden geleverd. Wanneer de grote slagaders die de hersenen van bloed voorzien, geblokkeerd of doorgesneden zijn, treedt celdood op. De patiënt ondervindt verlies of veranderingen in alles wat het beschadigde gebied bestuurt: spraak, evenwicht, redeneren, beweging. Schade aan de rechterkant van de hersenen beïnvloedt de spiercontrole van de linkerkant van het lichaam en vice versa.
Als de hersenen gewond zijn, raken de patiënten vaak in een coma. Soms zal de dokter ze in een door medicijnen veroorzaakte coma brengen. Waarom? Door een coma te veroorzaken kunnen de hersenen rusten door de elektrische activiteit en de stofwisseling van de hersenen te verminderen. Deze toestand helpt de zwelling van de hersenen te verminderen en beschermt de hersenen tegen verdere schade.
Wanneer de artsen vinden dat de hersenen van de patiënt lang genoeg hebben gerust, moedigen ze de familieleden aan om met hun dierbare te praten. Het uitspreken van de naam van de patiënt en het beschrijven van een belangrijke gebeurtenis in het verleden kan het deel van de hersenen wakker maken waar de lange-termijn herinneringen zijn opgeslagen. Wanneer de patiënt onder een MRI ligt, verschijnen er lichtjes in de hersengebieden die betrokken zijn bij het begrijpen van taal en het langetermijngeheugen. Het zuurstofgehalte in het bloed stijgt, wat erop wijst dat de patiënt deze delen van de hersenen gebruikt.
De tijd die een patiënt in coma doorbrengt, de ernst en de plaats van de hersenbeschadiging en de tijdlijn van herstel verschillen bij elke patiënt. Patiënten worden ook aangemoedigd door fysiotherapie, waarbij ze eenvoudige motorische activiteiten zoals lopen, zitten, staan, liggen en het overschakelen van de ene soort beweging op de andere opnieuw leren. Dit wordt gevolgd door meer specifieke motorische bewegingen zoals schrijven, zichzelf voeden, en persoonlijke hygiënische activiteiten zoals tanden poetsen en haren kammen. Logopedie helpt de patiënt opnieuw te leren spreken en te begrijpen wat ergezegd wordt. Genezing is een proces dat maanden tot jaren kan duren. Aanmoediging door de medische gemeenschap en de familie maakt zeker een verschil in het resultaat.
Ik laat u achter met een Schrifttekst uit een brief van de apostel Paulus aan de Filippenzen. Paulus zat in de gevangenis in Efeze toen hij deze woorden schreef. Wat een duidelijk voorbeeld van iemand wiens geest was vernieuwd na zijn bekering op de weg naar Damascus (Handelingen 9:1-22.) Paulus was getransformeerd van zijn vorige leven van het vervolgen van christenen naar zijn nieuwe leven van het prediken van het Goede Nieuws, het stichten van kerken, en het bemoedigen van christenen. In Paulus’ eigen woorden: “20 Ik ben met Christus gekruisigd en ik leef niet meer, maar Christus leeft in mij. Het leven dat ik nu in het lichaam leef, leef ik door het geloof in de Zoon van God, die mij heeft liefgehad en zich voor mij heeft overgegeven.” (Galaten 2:20).
“1Want indien gij enige bemoediging put uit het feit dat gij met Christus verbonden zijt, indien gij enige troost put uit zijn liefde, indien gij gemeenschappelijk deel hebt aan de Geest, indien gij tederheid en medelijden hebt,2 maak dan mijn vreugde compleet door gelijkgezind te zijn, dezelfde liefde te hebben, één van geest en één van gezindheid te zijn. 3Doe niets uit zelfzuchtige eerzucht of ijdele hoogmoed. Integendeel, waardeer in nederigheid de ander boven uzelf, 4 kijk niet naar uw eigen belang, maar ieder van u naar het belang van de ander Ieder van u moet niet alleen naar uw eigen belang kijken, maar ook naar het belang van de ander. 5 Heb in uw omgang met elkaar dezelfde gezindheid als Christus Jezus.” (Filippenzen 2:1-5 NIV)
Photo 227313499 / Brain Neuron Microscope © Puntasit Choksawatdikorn | Dreamstime.com
Illustration 106726571 / Brain © Fabio Iozzino | Dreamstime.com
Fearfully and Wonderfully Made 